Kalbim çocuk

Sana şiirler yazmak istiyorum,

Şiir yazmadan

Sevgiler nasıl gösterilir inan bilmiyorum.

Ama yazamıyorum-

Yazmaktan çekiniyorum yani.

Biliyorum,

”Abartıyorsun” diyeceksin.

”Her şeyi” diyeceksin

”Uçlarda yaşıyorsun!”

Diyeceksin…

Düşüne kalacağım…

Saklamalı gizlemeli mi yani diye,

Bilmem kaç bininci kez

Doğduğumdan beri

Gene insanlığa küseceğim,

Ama umudum bitmeyecek

Bir gün aşkları saklamadan da

Yaşayabileceğiz

Ve saklayarak kıymetlenmeyecek illa

Sevgimi gösterdiğimde, avaz avaz belki de,

Suçlu olmayacağım,

Ya da daha az değerli…

Dönüşmeliyim elbet,

ve büyümeliyim her geçen gün

Ama susmalı mıyım duyguları?

Söylememeli mi aşkı, heyecanı veya hüznü?

İnan- ben bu dünyaya karşıyım.

Babam var, adanın birinde, ıssız, ama keyfi yerinde.

O şiirleri sever,

Dinler, gülümser.

Şiirler yazacağım ona,

Okuyacağım geçip karşısına.

Romantik ruhumu

Yaşamaktan vazgeçmeyeceğim…

Gözlerim yaşlı,

Kalbim duygularla dolu…

Ben hep yazacağım…

π

Beyazlar içinde…

Beyazlar içinde,

Bir sarı papatyaydı bugün,

Kamelyalı kadın.

Kelimeler yazıp siliyorum.

Türkçe’si yok işte.

Idolâtrie”  olmalı bu.

Bundan böyle;

”Filizperestlik” diye çeviriyorum Türkçe’ye.

Yaratmalı tercümesi olan kelimeleri yok ise.

π