
Don Kişot’a yalnızca yanılan bir insan olarak bakmak kolay. Biraz daha zor olan, dünyayı olduğu hâliyle kabul etmek istemeyen yanını anlamak. Gerçekçilik her zaman erdem mi; hayal kurmak hangi noktada bizi hayata bağlar, hangi noktada ondan uzaklaştırır? Bu hikâyenin sahneye her dönüşünde sormaya değer bulduğum sorular bunlar.
Selçuk Yöntem ve Zuhal Olcay’ın yer aldığı Don Quixote, Işıl Kasapoğlu rejisiyle 25 Kasım 2026 saat 20.30’da Zorlu PSM Turkcell Sahnesi’nde. Canlı orkestrası olan bu müzikal, kasım ajandamda özellikle dikkatimi çekiyor.
Bir müzikalde sözün müziğe geçtiği anları merak ediyorum. Karakter, konuşarak anlatamadığı neyi şarkıyla söylemeye başlıyor? Hayal ile gerçek arasındaki mesafe, yalnızca dekorun büyüklüğüyle değil, bu geçişlerde de kurulabilir. İzlerken dikkatimi vermek istediğim yer burası.
Henüz bu gösterimi izlemediğim için oyunculuk ya da sahne etkisi hakkında hüküm vermiyorum. Önce bir izleme önerisi bırakayım: Kahramana gülürken hangi anlarda kendinize de güldüğünüzü fark edin. Hepimizin başkalarına biraz akıl dışı görünen bir hayali yok mu?
